piet

jannyEen poosje terug werden we tot onze vreugde bezocht door Janny en Piet, twee mensen die God een speciale opdracht en  kracht gegeven heeft om helemaal uit Nederland te komen en deel te nemen aan het oprichten van Rafael. Sinds de oprichting verstreken mooie jaren, en de toekomst ligt voor ons, want de groep vrienden die ons nabij is, waar ook vandaan, groeit gestaag.

Lees zelf de brief van degenen die uit naastenliefde voor mensen aan de voet van de Măgura vanuit Heusden (Nederland) te voet naar Codlea kwamen, om fondsen te werven die nodig waren voor de oprichting van het Dagcentrum. Een droom die op deze manier waar werd.

Bedankt, Janny en Piet! De droom van al degenen die hun naasten liefhebben gaat door. We waren blij met jullie bezoek en we verwachten jullie steeds weer bij ons thuis, want Rafael was en is nog steeds een “thuis” voor jullie, en voor al onze vrienden.

Dus……

Beste vrienden,

Wat we ervaren en gezien hebben, toen we bij jullie in Codlea waren, heeft ons diep geraakt. Het was voor ons een gebeurtenis(!) om jullie weer terug te zien en jullie op, de ons, zo vertrouwde manier bezig te zien met en voor de cliënten. Het is voor ons beiden van hele grote waarde de liefde en de harmonie in jullie (werk)gemeenschap opnieuw te hebben mogen proeven. We hebben tijdens de dagen dat we bij jullie waren gezien en op allerlei manier ervaren hoe gelukkig de cliënten (cliënten, het blijft voor ons een akelig woord!) zijn met jullie, met elkaar en met alle activiteiten waar ze bij betrokken zijn. Jullie vormen een echte gemeenschap: iedereen mag er zijn, mag mee doen, mag tot haar of zijn recht komen. De plekken waar dit op aarde zo te ervaren is, zijn zeldzaam. De spontane vriendschap, de gelijkwaardigheid en onderlinge betrokkenheid op elkaar… SAMEN. Een voorbeeld hoe het ook kan. Onvergetelijk! Een kwetsbare gemeenschap met kwetsbare mensen. Zeker, maar juist daardoor vanuit zichzelf zo hecht en zo sterk… Prachtig om dat te zien en te weten en… er ook een beetje bij te horen.

Het Nederlandse woord ‘samen’ is vanaf 2001/2002 een belangrijke rol gaan spelen in ons leven. In die jaren riepen we de kerken in Codlea op om zich samen met ons sterk te maken om het isolement van de mensen met een beperking en van hun ouders/verzorgers te doorbreken. ‘Samen zijn onze krachten verenigd’ was toen het motto dat we trachtten vorm en inhoud te geven. Een gerechtsvertaler (van oorsprong een Roemeen) had ons verteld dat dit een oud Roemeens spreekwoord is. Het lijkt op het Nederlandse spreekwoord ‘samen sterk’. Het woord ‘samen’ kwam later ook voor in de naam van onze stichting in Nederland: ‘Samen voor Codlea’.

‘Samen’ is een woord waar je warm van wordt en dat je aantrekt. Het tegenovergestelde kun je in onze taal uitdrukken met kille woorden zoals apart, gescheiden, geïsoleerd, alleen, eenzaam, individueel. ‘Samen’ is een woord dat Gods bedoeling met de mens weergeeft. ‘Samen’ wil immers zeggen in gemeenschap met de ander. Daar waar werkelijke gemeenschap bestaat daar wordt de liefde gepraktiseerd. Dat kan niet anders. Met andere woorden daar kun je de vervulling zien van de heerlijke wet van het Koninkrijk van God. We hebben het deze keer niet in de kerk gehoord, maar bij wijze van voorschot al even op een plekje op aarde mogen zien en beleven… Bij jullie! Wat een voorrecht! Wat een geschenk!

Natuurlijk ook dank voor jullie andere cadeaus: Het bezoek aan het ‘kindertehuis’. Geweldig dat jullie ook daar aan het werk zijn; het gesprek met Sima en Rodrika, de gesprekken met de moeders van Claudiu, Erika en Julia, van Liviu, van de beide Daniels en de zus van Rodica; de feestelijke barbecue, de aanhankelijkheid van onze vrienden in het ‘kuddeke’ (onze manier om de benaming cliënten niet te hoeven gebruiken) en onze deelname aan de grandioze sponsorloop. Heel bijzonder dat we dit allemaal mochten ervaren. Ook heel veel dank voor de prachtige herinneringen die jullie voor ons gemaakt hebben. ’The story of Rafael’ en de lantaarn hebben een blijvende plaats gekregen in onze woonkamer.

Dierbare mensen wat zijn wij gelukkig dat wij samen met anderen de basis mochten leggen voor jullie werk, jullie hebben leren kennen en jullie mochten terugzien tijdens een onvergetelijk afscheid. Afscheid? Het zal moeilijk zijn om nooit meer terug te keren naar een plaats die ons zo lief is. Dus wie weet…

Heel veel dank voor alles.

Janny en Piet